บทที่ 46 บทไม่มีชื่อ

“อือออ” ไอ้มินทร์ขยับตัวจากยานอนหลับที่ผมฉีดให้มัน ผมไม่บ้าเสี่ยงหรอกครับไอ้มินทร์มันก็เก่งพอตัว ไม่อยากต้องสู้กันจนเจ็บตัวเสียน้ำไม่ว่าแต่เสียเลือดเสียเนื้อไม่อยากเลยขอบอก ผมไม่ได้ห่วงตัวเองห่วงมันมากกว่าลองสู้กันจริงๆผมมักจะระงับอารมณ์ไม่ค่อยได้

“ตื่นละไงมึง”มันขยับตัวแบบงงๆ เอามือขึ้นเสยผมที่ปรก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ